با عرض پوزش سامانه در حال بروز رسانی می باشد. بزودی با شما همراه خواهیم بود ...
کد خبر : 5395
تاریخ انتشار : 1397/8/28  13:58 Nov. 19, 2018, 5:28 p.m.

اپیدمی تساوی در اردوی ماشین سازان؛ ترس، اعتیاد یا موفقیت؟

شاگردان رضا مهاجری پنج هفته متوالی است که نتیجه ای جز مساوی کسب نکرده اند.

به گزارش آسا خبر، پس از یک شروع نه چندان دلچسب با فیروز کریمی، ماشین سازان هدایت تیم خود را به رضا مهاجری سپردند. با آمدن مهاجری اوضاع ماشین بهتر از قبل شد و این تیم اینک مدت هاست که نباخته است. نباختن ماشین پس از حضور مهاجری اما در شرایطی در حال تداوم است که این تیم پنج هفته متوالی است که با نتیجه مساوی بازی های خود را به پایان می رساند. سی ام شهریور ماه سال جاری در چارچوب هفته هفتم لیگ برتر، آخرین برد ماشین سازی در لیگ هجدهم به ثبت رسید و این تیم حدود دو ماه است که پیروزی دیگری کسب نکرده است.

پنج مساوی متوالی و به واسطه آن حفظ رکورد شکست ناپذیری، موضوعی است که می توان از ابعاد مختلفی آن را مورد بررسی قرار داد. ترس، اعتیاد یا موفقیت؟ این سه واژه را می توانیم برای روند فعلی ماشین سازی به کار ببریم. ترس از شکست و به کار بردن دوز بالایی از احتیاط در بازی ها، صرفا برای نباختن، یکی از واژه هایی است که در مورد روند فعلی ماشین سازی می توانیم از آن استفاده کنیم. اعتیاد هم واژه جالبی است که به کار بردن آن برای شرایط فعلی ماشین می تواند جالب به نظر بیاید چرا که به نظر می رسد مجموعه سبزپوشان فوتبال آذربایجان روندی را در پیش گرفته اند که یک آرامش نسبی را همواره برایشان در پی دارد و از فشار و حاشیه در امانشان نگاه داشته است. موفقیت، سومین و آخرین واژه برای شرایط فعلی است. واژه ای که به نظر می رسد کادر فنی ماشین سازی بیشتر به آن اعتقاد داشته باشند چرا که عقیده آنها این است که به دلیل کمبود بازیکن و مصدومیت های پر تعداد در تیم شان، کسب حداقل امتیاز در بازی های اخیر و از دست ندادن امتیاز یک موفقیت به شمار می رود.

ترس

رضا مهاجری در شرایطی هدایت ماشین سازی را بر عهده گرفته که پیش از آغاز لیگ هجدهم به عنوان مدیر تیم تراکتورسازی پس از خصوصی شدن انتخاب شده بود. او در پروسه نقل و انتقالاتی تراکتورسازی نقش پررنگی داشت اما پس از حضور توشاک از جمع سرخ پوشان جدا شد. مهاجری که در مقطع حضورش در تراکتورسازی اعلام کرده بود در فصل جاری قصد مربیگری ندارد به یک باره سر از ماشین سازی در آورد. او به آنچه که در تراکتورسازی می خواست نرسیده بود و به دنبال رسیدن به این خواسته در دیگر تیم شهر تبریز بود. حضور در شهری چون تبریز برای مربی مثل مهاجری اتفاق بسیار بزرگی به شمار می رود. او تا کنون در چنین هیاهویی مربیگری نکرده بود. تجربه جدید هر لحظه می توانست این مربی را از پای دربیاورد؛ اتفاقی که برای بسیاری از مربیان بزرگ رخ داده است. او ماشین را از مسیر محتاطانه ای عبور داده و می دهد تا اسیر اتفاقاتی که برای همتایانش در تبریز رخ داده نشود. تیم او در بازی های اخیر بسیار محتاطانه کار می کند و برخی ها این احتیاط را نوعی ترس می نامند.

اعتیاد

واژه اعتیاد همواره واژه ای ترسناک در ادبیات کشورمان تلقی می شود. اعتیاد است حالتی، که در آن شخص به علت روانی یا مصرف مواد شیمیایی، طبیعی دچار ضعف اراده درکنترل تکرار اعمال خود می‌شود هرچند ضعف اراده فی نفسه بیماری نیست ولی به علت عوارضی که بر سیستم عصب مرکزی شخص ایجاد شده به عنوان بیماری فرض می‌شود و این بیماری با ایجاد اختلال در کنترل بر سیستم رفتار-پاداش، باعث تکرار آن رفتار می‌گردد. عبارت یاد شده، تعریف ساده ای از اعتیاد است! حال چرا این واژه را برای ماشین سازیِ مهاجری به کار برده ایم؟! به نظر می رسد که ماشین سازان به کسب نتیجه ای که کمترین دردسر و حاشیه ای را برایشان به دنبال دارد، عادت کرده اند و این عادت کم کم تبدیل به یک اعتیاد می شود! آنها در چند هفته اخیر به گونه ای کار کرده اند که گویا تمایلی برای کسب سه امتیاز ندارند و یک امتیاز و مهمتر از آن نباختن را هدف شماره یک خود تعیین کرده اند.

موفقیت

با توجه به شرایطی که تیم ماشین سازی دارد، این تیم را باید بهترین حریف برای تیم های مقابل در مقطع فعلی بدانیم. سبزپوشان شهر تبریز با توجه به فعل و انفعالات صورت گرفته در تابستان سال جاری، با حوادثی روبرو شدند که حیات شان را مستقیما مورد حمله قرار داده بود! آنها فصل را به بدترین شکل ممکن آغاز کردند؛ در حالی که کمترین فعالیت ممکن را در فصل نقل و انتقالات داشتند و چند بازیکن شاخص شان را نیز از دست داده بودند. طبق پیش بینی ها، ماشین سازی یک شروع بد داشت. این شروع بد باعث برکناری کریمی و به روی کار آمدن مهاجری شد. ماشین با مهاجری نتایج خوبی کسب کرد اما بعد از چند هفته، کمبود بازیکن امان تیم آقا رضا گرفت. هر هفته به جای بهبود و بازگشت بازیکنان مصدوم، مصدومان جدیدی به لیست غایبین تیم اضافه می شد. این موضوع باعث شد تا ماشین سازی سرانجام در ایستگاه یک چهارم نهایی جام حذفی مقابل داماش کم بیاورد و در ضربات پنالتی بازی را واگذار کند. غیبت بازیکنان کلیدی به دلیل مصدومیت، اتفاقی است که ماشین سازان به آن عادت کرده اند. آنها علاوه بر کمبود بازیکن به دلیل عدم فعالیت لازم در نقل و انتقالات تابستانی، بسیاری از بازیکنان خود را نیز به دلیل مصدومیت در بازی های مختلف در اختیار ندارند. در چنین شرایطی کسب هر نتیجه ای جز باخت نوعی موفقیت به شمار می رود.

تاریخ انقضا؟

حال باید دید این روند تا چه زمانی ادامه خواهد یافت؟ بی شک نوار این تساوی ها روزی قطع خواهد شد. قطع شدن نوار مساوی ها می تواند با یک برد صورت بگیرد که در این صورت ماشین سازان روزهای خوب خود را تداوم خواهند بخشید. این تساوی ها اما می تواند با یک شکست نیز خاتمه پیدا کند. در این صورت کار برای مهاجری اندکی سخت خواهد شد. او باید به خوبی روی چنین روزی برنامه ریزی لازم را تعبیه کند چرا که در فوتبال هیچ گاه نمی تواند وقوع حوادث غیر مترقبه را پیش بینی کرد.