image_printپرینت خبر

شکل گیری ائتلاف های موسمی با رنگ و بوی سیاسی و جناحی و قومی و قبلیه ای … جدا از نتایج احتمالی -که بررسی آسیب شناسی جداگانه ای می طلبد- زیربنای واگرائی و آشتفتگی در نهاد تصمیم گیری و تصمیم سازی و نظارتی به نام شورای شهر که همان  پارلمان محلی است را فراهم می کند عدم شکل گیری ائتلاف هایی بر مبنای تفکر سیستمی حلقه مفقوده در مدیریت شهری است.

شعارهای عوام فریبانه ای چون رفع حاشیه نشینی و بی عدالتی و مبارزه با فساد و طرح مشکلات کارگران شهرداری چون نیروهای مازاد و شرکتی و صنفی و … به شعارهای فصلی و کلیشه ای کاندیداها تبدیل شده است  و لاینحل ماندن این مشکلات در طی ادوار گذشته شوراها ، همه و همه گواه این موضوع است که به شهر بعنوان یک موجود زنده و سیستم پویا نگاه نشده و مدیریت برآن در قالب تفکر سیستمی صورت نگرفته است.

شورای شهر بیش از آنچه به فلان رشته و تخصص و مهارت و هنر نیاز داشته باشد؛  نیاز به مهارت و نگرش تیمی  و تفکر سیستمی دارد.

به نظر نگارنده مشکل اصلی مدیریت شهر تبریز، فقدان سیستم یکپارچه مدیریت شهری است. در قالب تفکر سیستمی و مدیریت یکپارچه مدیریت شهری و با بهادادن به نظرات کارشناسان خبره، متخصص و کاربلد در حوزه های مختلف،  مسائل اقتصادی و فرهنگی و محیط زیست و عمرانی و خدماتی و حاشیه نشینی و … قابل حل است.

فقدان سیستمی برای مدیریت یکپارچه مبتنی بر تفکر سیستمی به وضوح در شورای شهر و شهرداری دیده می شود.

و همین فقدان باعث شده است که ارزش افزوده و بهره وری و کارآمدی در مجموعه شورای شهر و شهرداری در تمامی ابعاد مورد سوال قرار گیرد.

اکنون که یک دوره دیگری از ادوار شورای شهر تبریز قرار است شکل بگیرد،  امیدواریم با شکل گیری ائتلافی مبتنی بر تفکر سیستمی و معرفی صحیح ائتلاف مذکور زمینه تشکیل شورای موثر در تصمیم گیری و تصمیم سازی و نظارتی در مدیریت شهر فراهم گردد.