image_printپرینت خبر

– چوخ یاخشی! – شاه سئویندی. – گؤر اولدوزلار نه گؤستریر…

سحر طبیبی بی‌کئف گؤرنده، شاه قورخوب سوروشدو:
– نییه بی‌کئفسن؟
– دئمه‌یه دیلیم گلمیر، شاه‌یـم، قورخورام!
– نئجه یعنی دیلین گلمیر، تئز دئنن گؤروم اولدوزلار نه گؤستردی؟ – شاه سوروشدو.
– اولدوزلار گؤستردی کی، شاه‌ین قیرخ گون عؤمرو قالیب. وعده یئتیشن کیمی اؤله‌جک.
– آتیـن طبیبی زیندانا! – دئیه، شاه غضب‌لندی.

آما شاه دوغرودان قورخدو، اؤزونه یئر تاپا بیلمه‌دی: “بلکه دوغرودان عؤمروم‌دن آز قالیب؟ بلکه اولدوزلار دوز دئییر”. شاه او قدر فیکیر ائله‌مه‌یه باشلادی کی، یئمک‌دن کسیلدی. اونو سئون‌لر ساغ ایکن اونا آغلاماغا باشلادیلار. قیرخ گون کئچدی.
شاه بو قیرخ گونده او قدر آریقلادی کی، اونو تانیماق اولمادی. نه قدر آریقلاسا دا، اؤلمه‌دی. امر ائتدی طبیبی زیندان‌دان چیخاریب اونون حضورونا گتیردیلر. اوندان کنایه ایله سوروشدو:

– منی یالان‌دان قورخویا سالدیغینا گؤره، سنی اعدام ائله‌تدیریرم. نه دئمک ایسته‌ردین؟
– دوستومو آریقلاتماق‌چون باشقا یول بیلمه‌دیم، بیر بو یول گلدی عاغلیما!

شاه سئویندی و دوستونو قوجاقلاییب اونا چوخلو هدیه وئردی.